Een botblok-transplantatie herstelt het bot van de onderkaak om tandimplantaten te ondersteunen.
De waar het op neerkomt, is dat tandimplantaten erg vergelijkbaar zijn met het bouwen van een huis. Je kunt de beste architecten en de duurste materialen hebben, maar als je op een moeras bouwt, zal dat huis zinken. In de tandheelkunde is je kaakbeen de fundering. Dus voor patiënten die een aanzienlijk stuk bot hebben verloren, hetzij door langdurig tandverlies, trauma of tandvleesziekte, is een standaard ‘gaten vullen’ aanpak niet genoeg.
En Bij Lema Kliniek in Istanbul, Turkije, zien we de procedure van botbloktransplantatie als een cruciaal punt voor die patiënten die door andere klinieken zijn verteld dat ze niet geschikt zijn voor implantaten. Een botbloktransplantatie is de methode die dit kan herstellen. Het is niet slechts een kleine hoeveelheid botpoeder; het is een volledige architecturale reconstructie.
Leer over de botbloktransplantatie (De analogie van de “Baksteen”)

Het grootste deel van de bottransplantatie waar je over zult lezen, bestaat uit deeltjeselementen — denk eraan als zand of grind dat wordt gebruikt om kleine gaatjes op te vullen. Maar wanneer het defect zo groot is dat de hoogte of breedte van de rand verloren gaat, zal zand zijn vorm niet behouden. Je hebt een baksteen nodig.
De botbloktransplantatie omvat het oogsten van een massief stuk bot (meestal van de eigen kin of achterkant van de onderkaak van de patiënt) en het vervolgens vastzetten in het defect met miniatuur titanium schroeven. Het reproduceert fysiek het verloren botplankje.
Een van de voornaamste kaakchirurgen in Turkije, Prof. Dr. Coşkun Yıldız, legt het zo uit: “We repareren niet zomaar een gat; we herstellen de oorspronkelijke gezichtskromming. Het botblok dient als een biologische structuur die integreert met uw lichaam, zodat het een levend, ademend bot wordt.”
Het Proces: Een stapsgewijze beschrijving in de kliniek
“Bot oogsten” zal waarschijnlijk een reactie uitlokken omdat het klinkt als een zeer intens idee. Maar waarom bekijken we niet het echte proces van hoe dit wordt gedaan in een moderne operatie-omgeving? In de meeste gevallen komt de bezorgdheid doordat men het niet weet, dus laten we dit eens verkennen.
1. Prechirurgische mapping
Voor we een incisie maken, gebruiken de tandarts Polen Akkılıç en haar team 3D cone-beam CT-scantechnologie om uw kaakbeen in kaart te brengen. Onze metingen van het defect zijn zeer nauwkeurig, tot op de millimeter. We bepalen precies het gebied waaruit we het botblok nemen, meestal de ramus (achterkant van de kaak) of de symfyse (kingebied).
2. De oogst
Om de donorplek te openen, wordt algemene anesthesie of diepe sedatie gebruikt. Met behulp van speciale piezo-elektrische chirurgische instrumenten (die ultrasone vibraties gebruiken om bot te snijden zonder zacht weefsel te beschadigen), wordt een klein rechthoekig botblok verwijderd.
3. Fixatie
Dit is de kunst ervan. Het blok wordt aangepast zodat het perfect past, als een puzzelstuk. Daarna wordt het met micro-schroeven aan uw kaak bevestigd. Deze schroeven zorgen ervoor dat het blok stabiel blijft. Als het blok onstabiel is, geneest het niet, net zoals een gebroken arm niet geneest als het niet goed immobiliseer.
4. “Kant-en-klaar” maken van de randen
Meestal vullen we de ruimtes rondom het blok met botdeeltjes (het ‘zand’) en plaatsen we een collageenmembraan over het hele gebied. Dit membraan fungeert als een biologisch verband dat voorkomt dat uw tandvlees zal groeien in het bot tijdens het genezingsproces.
Autogeen vs. Allogeen: Welk materiaal kiezen?

Hoewel we vooral kiezen voor autogeen bot (uit het eigen lichaam van de patiënt), dat de “gouden standaard” is met levende cellen, is dat niet de enige optie.
| Kenmerk | Autogeen botbloktransplantatie (eigen bot) | Allogeen botblok (donorbot) | Xenotransplantaat (rund/dierlijk) |
| Bron | Mentale of mandibulaire ramus (intraoraal) | Gesteriliseerd menselijk donorbot | Varken- of rundbot |
| Snelheid van integratie | Sneller (met levende cellen) | Matig | Langzamer (alleen als steun) |
| Benodigdheid voor tweede locatie? | Ja (vereist harvest-plaats) | Nee | Nee |
| Risico op resorptie | Laag (behoudt volume goed) | Moderate | Variabel |
| Geschikt voor | Zware verticale of horizontale defecten | Patiënten die een tweede chirurgische site afwijzen | Minder contouren |
De genezingstijdlijn
Geduld is waarschijnlijk het moeilijkste aspect van deze behandeling. In tegenstelling tot een eenvoudige vulling, kan het biologische proces niet worden versneld.
Zodra het blok vastzit, wachten we meestal 4 tot 6 maanden. In deze periode revasculariseert het lichaam het graft. In wezen ontwikkelt het lichaam nieuwe bloedvaten binnen het graft, waardoor het bot fuseert en een integraal deel van de onderkaak wordt. Pas wanneer deze verbinding zeer stevig is, plaatsen we de implantaten terug.
Veelgestelde vragen – Direct vanuit de kliniek
De meeste patiënten zijn verrast dat de pijn goed te beheersen is. De donorplaats (waar het bot is genomen) is meestal pijnlijker dan de transplantatieplek. We geven lokale verdoving met langdurige werking en adviseren het gebruik van ontstekingsremmende medicijnen, zodat u later niet de pijn hoeft te blijven achtervolgen. U zult zich waarschijnlijk 3-5 dagen pijnlijk en gezwollen voelen, maar bijna geen acute pijn hebben.
Het is mogelijk om bot uit een fles te gebruiken, en dat doen we soms ook. Maar alleen uw eigen bot bevat osteoblasten (botvormende cellen) die levend zijn. Voor grote verticale defecten eindigt bot uit een fles vaak als fibreus bindweefsel in plaats van bot. Complexe gevallen zoals deze zijn voorspelbaarder met uw eigen bot.
Ja, natuurlijk. Bij Lema Kliniek zijn onze chirurgische protocollen op het niveau of zelfs boven de EU-standaard. Prof. Dr. Coşkun Yıldız voert dagelijks dit soort complexe reconstructies uit, terwijl een algemene tandarts er maar één per jaar doet. Zo komt ervaring in bekwaamheid.
Bedankt voor uw vraag. Voor het plaatsen van de tandimplantaten na 4-6 maanden hoeven we alleen de kleine bevestigingsschroeven los te draaien. Deze schroeven werden alleen gebruikt om het blok tijdens het genezingsproces stevig vast te zetten. Het verwijderen duurt ongeveer 10 seconden.
Over het algemeen adviseren wij dat u ongeveer 5 tot 7 dagen na een botbloktransplantatie blijft na de operatie. We kunnen het initiële genezingsproces observeren, controleren of de hechtingen nog intact zijn, infecties voorkomen, en daarna kunt u weer naar huis vliegen.
- Chiapasco, M., Zaniboni, M., & Rimondini, L. (2007). Autogeen opstaand bottransplantaat versus alveolaire distractie osteogenese voor de correctie van verticaal deficiente edentule rigen: Een prospectieve studie van 2-4 jaar bij mensen. Clinical Oral Implants Research, 18(4), 432-440.
- Misch, C. M. (2011). Contemporary Implant Dentistry (3e editie). Mosby Elsevier.
- Pikos, M. A. (2005). Blok autografts voor lokale beugelvergroting: Deel II. De posterior mandibula. Implant Dentistry, 14(3), 305-313.
- Sakkas, A., Wilde, F., Heufelder, M., Winter, K., & Schramm, A. (2017). Autogene bottransplantaten in de orale implantologie – is het nog steeds de “gouden standaard”? Een opeenvolgende review van 279 patiënten met 456 klinische procedures. International Journal of Implant Dentistry, 3(1), 23.
- Cordaro, L., Torsello, F., & Miuccio, C. (2011). Het oogsten van mandibulair bot voor alveolaire reconstructie en implantaatplaatsing: Subjectieve en objectieve doorsnedevaluatie van donor- en ontvingsplaats morbiditeit. Clinical Oral Implants Research, 22(11), 1331-1337.

