Αντικαταστήστε στεφάνες που παρουσιάζουν μικροδιαρροή στο όριο, φλεγμονή των ούλων ή κάταγμα υλικού.
Οι οδοντικές στεφάνες είναι μηχανικές προσθέσεις που αντιμετωπίζουν συνεχώς ένα μείγμα θερμοδυναμικής καταπόνησης και έντονης μασητικής κόπωσης. Με την πάροδο του χρόνου, οι συμβατικές αποκαταστάσεις υφίστανται δομική υποβάθμιση και χημική διάλυση. Η ικανότητα έγκαιρης κλινικής διάγνωσης της βιομηχανικής αστοχίας μιας παλαιάς προσθετικής εργασίας είναι κρίσιμη για την πρόληψη μη αναστρέψιμων νεκρωτικών αλλαγών στους οδοντικούς και περιοδοντικούς ιστούς κάτω από την προσθετική εργασία.
Σημάδια Παθολογίας Προσθετικής Αστοχίας
Η προσθετική αστοχία των οδοντικών αποκαταστάσεων σπάνια συμβαίνει αμέσως· οδηγεί σε αργή μηχανική διάσπαση του οδοντικού ιστού. Μια οδοντική στεφάνη πρέπει να αντικατασταθεί εάν υπάρχουν οι ακόλουθες τέσσερις κλινικές παθολογίες:
- 1. Μικροδιαρροή κατά μήκος του ορίου της αποκατάστασης: Το όριο οποιουδήποτε οδοντικού σφραγίσματος είναι η πιο αδύναμη περιοχή του. Με την πάροδο των ετών, είναι πιθανό ο συγκολλητικός παράγοντας που συγκρατεί την αποκατάσταση στο δόντι να αρχίσει να φθείρεται. Αυτός ο μικρός χώρος που δημιουργείται μεταξύ των δύο επιτρέπει στους τερηδονογόνους παθογόνους μικροοργανισμούς να εισέλθουν στον θάλαμο και να προκαλέσουν γρήγορη, μη ανιχνεύσιμη ανάπτυξη δευτερογενούς τερηδόνας (φθοράς) που κρύβεται κάτω από την προσθετική δομή.
- 2. Παραβίαση του Βιολογικού Εύρους: Οι παλαιότερες ή οι ακατάλληλα διαμορφωμένες στεφάνες είναι γνωστό ότι προκαλούν βλάβη στον ουλοδοντικό μηχανισμό που αγκυρώνει τα ούλα. Αυτή η συνεχής φυσική διαταραχή οδηγεί σε περιοδοντικές παθήσεις όπως η χρόνια εντοπισμένη περιοδοντίτιδα, που χαρακτηρίζεται από αιμομορραγία, δημιουργία θυλάκων και απώλεια των υποστηρικτικών ιστών, απορρόφηση του φατνιακού οστού.
- 3. Αποκόλληση (Διαχωρισμός) Συγκολλητικών Υλικών: Οι παραδοσιακές στεφάνες PFM (πορσελάνης-σύντηξης-μετάλλου) έχουν ένα σύστημα δύο στρωμάτων το οποίο είναι αδύναμο και γι’ αυτό τα στρώματα είναι πιθανό να διαχωριστούν. Η μάσηση είναι υπεύθυνη για την κυκλική μασητική φόρτιση (δυνάμεις μάσησης που δημιουργούν καταπόνηση) η οποία θα οδηγήσει στην ανάπτυξη μικροκαταγμάτων στην επενδεδυμένη κεραμική υάλωση, με αποτέλεσμα την αποκόλληση της επιφάνειας από την υποκείμενη μεταλλική υποδομή.
- 4. Οξείδωση Μεταλλικής Βάσης (Σκούρο Σημείο από παλιό σφράγισμα σε παρακείμενο δόντι): Ο σκούρος μεταλλικός αυχένας της στεφάνης είναι ορατός μόλις οι περιοδοντικοί ιστοί υποχωρήσουν φυσικά με την ηλικία. Επιπλέον, τα κράματα βασικών μετάλλων οξειδώνουν την επιφάνεια στο στοματικό περιβάλλον, απελευθερώνοντας μεταλλικά ιόντα που αφήνουν μόνιμη μαύρη/γκρι χρώση στους παρακείμενους ουλοδοντικούς ιστούς.
Βιομηχανικά, η Θεραπεία με Ζιρκόνιο
Επί του παρόντος, η προσθετική βασισμένη σε τεκμήρια έχει καταλήξει στη χρήση του Yttria-stabilized Tetragonal Zirconia Polycrystal (Y-TZP) ως υποχρεωτικού οδοντικού υλικού για την αναβάθμιση μιας παλαιάς αποκατάστασης. Η ενιαία μάζα ενός καθαρού μπλοκ διοξειδίου του ζιρκονίου είναι από τι αποτελείται ένα μονολιθικό Ζιρκόνιο, με αποτέλεσμα την εξάλειψη της πιθανότητας διάσπασης ή σχισίματος της διεπιφάνειας στα στρώματα.
Η αναβάθμιση στην Lema Dental Clinic είναι θέμα αυστηρής ψηφιακής ακρίβειας. Ο Οδοντίατρος Polen Akkılıç, θα χρησιμοποιήσει έναν προηγμένο ενδοστοματικό σαρωτή για να καταγράψει με ακρίβεια το οριακό σχήμα ενός δοντιού στήριξης.
Αυτή η συλλογή δεδομένων θα επιτρέψει στη συνέχεια στο εργαστήριο να κατασκευάσει μέσω CAD/CAM μια πολύ βιο-αδρανή στεφάνη Ζιρκονίου που εφαρμόζει πλήρως στα όρια του δοντιού, ώστε να σταματήσει τη βακτηριακή μικροδιαρροή. Ο Καθηγητής Δρ. Coşkun Yıldız προσθέτει ότι η χρήση του χωρίς μέταλλο Ζιρκονίου όχι μόνο παρέχει αυξημένη αντοχή σε κάμψη (πάνω από 1.200 MPa) αλλά εξαλείφει επίσης πλήρως τη γαλβανική δραστηριότητα, η οποία επιτρέπει στον ιστό των ούλων να αναπτυχθεί ξανά και να προσκολληθεί σφιχτά στην λαμπερή επιφάνεια του νέου κεραμικού εμφυτεύματος.
