Ναι, ένα δόντι μπορεί να σπάσει μετά από μια ενδοδοντική θεραπεία αν δεν προστατεύεται με στεφάνη.
Μόλις το περάσατε. Η λοίμωξη είναι gone, ο πόνος εξαφανίστηκε και είστε έτοιμοι να το ξεχάσετε. Ωστόσο, μια σκέψη, ή ίσως μια φιλική προειδοποίηση, έρχεται: Δεν είναι το δόντι αυτό τώρα μια βόμβα χρόνου;
Απλά θέλω να πω, ναι, μπορεί να σπάσει. Αλλά πιο σημαντικό, η απάντηση μας οδηγεί εκεί που βρίσκεται η λύση.
Στην Lema Dental Clinic στην Τουρκία, συχνά αντιμετωπίζουμε τέτοια σενάρια. Ένας ασθενής που είχε ενδοδοντική θεραπεία σε διαφορετικό κλινική επιστρέφει σε εμάς αρκετά χρόνια αργότερα, κρατώντας ένα κομμάτι του molar του στο χέρι του. Είναι μια πολύ ενοχλητική στιγμή, αλλά από βιολογική άποψη απολύτως κατανοητή. Όταν πραγματοποιούμε ενδοδοντική θεραπεία, δεν αφαιρούμε μόνο τα βακτήρια, αλλά ουσιαστικά σκοτώνουμε το δόντι διακόπτοντας τη ζωή του.
Το πρόβλημα της εύθραυστης: Αναλογία νεκρού κήπου
Προσπαθώντας να καταλάβουμε γιατί το δόντι μετά από ενδοδοντική θεραπεία είναι επιρρεπές στο σπάσιμο, συγκρίνετέ το με ένα δέντρο. Ένας ζωντανός κλάδος, γεμάτος από χυμό, είναι ευέλικτος και μπορεί να αντέξει το χτύπημα του ανέμου (εδώ, την τεράστια πίεση από το μάσημα). Αν το λυγίσετε, λυγίζει.
Φανταστείτε τώρα έναν ξηρό, νεκρό κλάδο. Αν και εξωτερικά μπορεί να μοιάζει με τον ζωντανό, είναι τελείως στεγνός μέσα. Αν βάλετε πίεση, δεν λυγίζει, σπάει.
Όταν η Διευθύντρια Πολέν Ακκιλίτ και η ομάδα της πραγματοποιούν μια επεξεργασία με ενδοδοντική θεραπεία, αφαιρούν τον πολφό, που περιέχει νεύρα και αιμοφόρα αγγεία. Με το χρόνο, το οδοντίνιο στεγνώνει. Χάνει την ελαστικότητά του. Επιπλέον, ένας από τους λόγους που το δόντι γίνεται πιο αδύναμο μετά από ενδοδοντική θεραπεία είναι το γεγονός ότι συχνά γίνεται τρύπα μεγάλης έκτασης για να φτάσει στη λοίμωξη.
Ο αντίκτυπος της δύναμης μάσησης
Η δύναμη της ανθρώπινης σιαγόνας είναι εκπληκτική — έως και 70 λίβρες ανά τετράγωνη ίντσα στα μάσημα μπροστά. Φανταστείτε να έχετε μια βαριά βαλίτσα που πιέζει το δόντι σας κάθε φορά που μασάτε ένα κρέας.
Σε περίπτωση δοντιού μετά από ενδοδοντική θεραπεία, αν το μόνο που απομένει από το δόντι μετά τη θεραπεία είναι μια μεγάλη αποκατάσταση χωρίς ενίσχυση, οι ακονίσματα (τα αιχμηρά μέρη του δοντιού) μπορεί να διαχωριστούν υπό πίεση. Τελικά, το υλικό γίνεται τόσο αδύναμο που τελικά σπάει.
Πώς σας κάνουμε ασφαλείς στη Lema Dental Clinic
Είναι γεγονός ότι η θεραπεία ενδοδοντικής θεραπείας είναι μόλις το 50% της θεραπείας. Η αποκατάσταση είναι το άλλο μισό.
Ο Καθηγητής Δρ. Κοσκού Ντίζιυλτ επισημαίνει πάντα ότι η επιτυχία της ενδοδοντικής θεραπείας εξαρτάται ουσιαστικά από μια καλή αποκατάσταση. Στην κλινική μας στην Τουρκία, γενικά, η πολιτική μας δεν είναι να αφήνουμε οπίσθια δόντια (βουλκανιζόμενα, προγόμφια) μόνο με μια απλή αποκατάσταση μετά από ενδοδοντική θεραπεία. Ο κίνδυνος κάθετες ρωγμές που είναι η συνηθέστερη αιτία απώλειας δοντιού είναι πάρα πολύ υψηλός.
Ως εκ τούτου, αναφερόμαστε σε “επικάλυψη θόλων”. Αυτό συνήθως περιλαμβάνει την τοποθέτηση ενός στεφανιού Zirconium ή E-Max. Το στεφάνι είναι μια προστατευτική κάλυψη για το δόντι. περικλείει και δεσμεύει το δόντι με τέτοιο τρόπο που όταν κλείνετε το στόμα σας, η δύναμη μάσησης διανέμεται πάνω στο στεφάνι αντί να σπάσει το δόντι.
Σύγκριση επιλογών: Αποκατάσταση vs. Στεφάνι
Ακολουθεί μια σύνοψη χαρακτηριστικών που συναντούμε γενικά στην κλινική απόδοση των αποκαταστάσεων:
| Χαρακτηριστικό | Ενδοδοντική + Μεγάλη αποκατάσταση μόνο | Ενδοδοντική + Στεφάνι |
| Δομική Ακεραιότητα | Χαμηλότερη. Η αποκατάσταση στηρίζεται σε φτωχούς τοιχώματα του δοντιού που απομένουν. | Υψηλότερη. Το στεφάνι περικλείει το δόντι και εμποδίζει την κάμψη των τοιχωμάτων. |
| Πιθανότητα Ρωγμής | Υψηλότερη. Τα μπροστινά δόντια είναι ιδιαίτερα ευάλωτα. | Ο μικρότερος δυνατός. Το δόντι από κάτω προστατεύεται. |
| Διάρκεια | Η αποτυχία είναι περισσότερο θέμα χρόνου. Συνήθως συμβαίνει μετά από 1–5 χρόνια λόγω διαρροής ή ρωγμής. | Με κατάλληλη συντήρηση, μπορεί να διαρκέσει 10–20 χρόνια ή και περισσότερο. |
| Εμφάνιση | Καλή αρχικά, αλλά το δόντι τελικά θα σκοτεινιάσει ή θα απομορφωθεί. | Εξαιρετική. Τα στεφάνια Zirconium ή E-Max παρέχουν φυσική διαφάνεια και διατηρούνται λευκά με την πάροδο του χρόνου. |
| Αξία για τα χρήματα | Χαμηλότερη αρχική επένδυση, αλλά υψηλό μακροπρόθεσμο κόστος αν η αποκατάσταση σπάσει και χρειαστεί εμφύτευμα. | Υψηλότερο αρχικό κόστος, αλλά το δόντι προστατεύεται από την εξαγωγή και μελλοντικά εμφυτεύματα. |
Πότε είναι ήδη αργά;
Μερικές φορές, μια ρωγμή μπορεί να είναι τόσο ασήμαντη που απλά να είναι ένα σπάσιμο που μπορεί να γυαλίσει ή να καλυφθεί με στεφάνη. Ωστόσο, η κάθετη ρωγμή στη ρίζα, που αναφερόμαστε πάντα με το πρώτο γράμμα V, είναι η κατάσταση που δεσμευόμαστε απόλυτα να εμποδίσουμε με κάθε κόστος. Το V είναι μια ρωγμή που ξεκινά στη ρίζα και κινείται είτε προς τα πάνω είτε από την στεφάνη προς τα κάτω στο οστό.
Μόλις η ουλή πάει κάτω από τα ούλα και περιλαμβάνει το ριζικό σύστημα, οι πιθανότητες σωτηρίας του δοντιού γίνονται αμελητέες. Τα μικρόβια μπορούν να διέλθουν εύκολα από τη ρωγμή, με αποτέλεσμα απώλεια οστού και μακροπρόθεσμη λοίμωξη. Σε μια τέτοια περίπτωση, η ομάδα μας, με την βοήθεια της χειρουργικής εμπειρογνωμοσύνης του Καθηγητή Δρ. Κοσκού Ντίζιυλτ, θα αφαιρέσει το δόντι και θα εξετάσει πιθανές αντικαταστάσεις όπως τα εμφυτεύματα.
Πέντε Συχνές Ερωτήσεις ΠΟΥ κάνουν οι ασθενείς μας
Τίποτα στη ιατρική δεν είναι απόλυτο. Ωστόσο, η τοποθέτηση στεφάνης μειώνει σημαντικά την πιθανότητα. Σκέψου το σαν ζώνη ασφαλείας. Δεν αποφεύγει το ατύχημα, αλλά μειώνει σημαντικά την ζημιά που υφίσταται κανείς. Με μια στεφάνη υψηλής ποιότητας που τοποθετεί η ομάδα μας στην Τουρκία, η πιθανότητα σπασίματος του δοντιού γίνεται πολύ κοντά στο μηδέν.
Άμεσα αν μπορείτε. Η θεραπεία ενδοδοντικής θεραπείας μπορεί να ακολουθηθεί από την προετοιμασία του δοντιού για στεφάνη αμέσως. Αν περιμένετε αρκετούς μήνες ή χρόνια, θα είναι σαν να εκθέτετε το νεκρό κλάδι στη μάσηση κάθε μέρα χωρίς καμία προστασία. Ο κίνδυνος διπλασιάζεται κάθε φορά που τρώτε.
Υπάρχει αρκετή συζήτηση αν αυτό συμβαίνει ή όχι. Ωστόσο, μόλις γίνει ενδοδοντική θεραπεία και κοπεί το νεύρο, ο ασθενής δε θα μπορεί να αισθανθεί αλλαγές στη θερμοκρασία ή πόνο από νεύρα πλέον. Αλλά αν δαγκώσεις, η αίσθηση ενός απότομου πόνου στα ούλα ή τα οστά μπορεί να σου έρθει και επιπλέον, το δόντι σου μπορεί να αισθανθεί χαλαρό. Όμως, ο πόνος δεν προέρχεται από το δόντι αλλά από τους ιστούς γύρω από αυτό το σημείο.
Μόνο σε πολύ περιορισμένες περιπτώσεις, σε πολύ μικρές τρύπες που χρησιμοποιούνται για ενδοδοντική θεραπεία και το δόντι είναι πολύ παχύ και δυνατό (που θα είναι κυρίως η περίπτωση για τα πρόσθια), μια αποκατάσταση με εμφύτευση θα λειτουργήσει. Αντιθέτως, όταν μιλάμε για πίσω δόντι, ένα στεφάνι είναι πάντα η καλύτερη επιλογή θεραπείας. Προτιμούμε την μακροπρόθεσμη ασφάλεια παρά τις βραχυπρόθεσμες οικονομίες.
Εμείς θα ήμασταν κάθετα αντίθετοι σε αυτό. Αν το δόντι σπάσει σε μια “ευνοϊκή” μορφή (πάνω από τα ούλα), τότε μπορεί να καλυφθεί με στεφάνι. Αν σπάσει σε μια “α unfortunate” μορφή (κάτω από τη ρίζα), τότε είναι χαμένο δόντι για πάντα. Αυτή είναι μια τελευταία ρίψη των ζαριών που δεν αξίζει να ρισκάρεις το χαμόγελό σου.
- Aquilino, S. A., & Caplan, D. J. (2002). Relationship between crown placement and the survival of endodontically treated teeth. Journal of Prosthetic Dentistry, 87(3), 256-263.
- Tang, W., Wu, Y., & Smales, R. J. (2010). Identifying and reducing risks for potential fractures in endodontically treated teeth. Journal of Endodontics, 36(4), 609-617.
- Kishen, A. (2006). Mechanisms and risk factors for fracture predilection in endodontically treated teeth. Endodontic Topics, 13(1), 57-83.
- Torbjörner, A., & Fransson, B. (2004). Biomechanical aspects of prosthetic treatment of structurally compromised teeth. International Journal of Prosthodontics, 17(2), 135-141.
- Mamoun, J. S. (2014). Post and core build-ups in crown and bridge restorations: Bio-mechanical principles and clinical recommendations. European Journal of Dentistry, 8(3), 405-408.
