Τα εμφυτεύματα αποτυχάνουν από μόλυνση ή κακή επούλωση και ενδέχεται να χρειαστεί αντικατάσταση.
Όλοι τείνουν να αναφέρουν το καθησυχαστικό στατιστικό στοιχείο: Οδοντικά εμφυτεύματα έχουν ποσοστό επιτυχίας περίπου 95% έως 98%. Ωστόσο, αυτό το νούμερο σπάνια παρέχει ηρεμία σε αυτούς που ανήκουν στην ομάδα 2% έως 5%. Ίσως υποψιάζεστε ότι κάτι δεν πάει καλά ή βιώνετε πόνο, και το “μόνιμο” δόντι αισθάνεται χαλαρό.
Εδώ στο Lema Dental Clinic, Turkey, διασφαλίζουμε ότι αντιμετωπίζουμε πλήρως και δίνουμε την ανάλογη προσοχή σε αυτές τις περιπτώσεις. Ένα αποτυχημένο εμφύτευμα δεν αποτελεί μόνο ένα οδοντιατρικό πρόβλημα, αλλά είναι και μία μεγάλη απογοήτευση. Έχετε επενδύσει χρόνο, χρήματα και ελπίδα σε ένα νέο χαμόγελο, και η σκέψη μιας επαναθεραπείας μπορεί να μοιάζει σαν να επιστρέφετε στο αρχικό σημείο.
Ωστόσο, η αποτυχία του εμφυτεύματος εξηγείται κυρίως με όρους βιολογίας και μηχανικής. Και, πιο σημαντικό, αυτές οι αιτίες έχουν λύσεις.
Οικοδομική Βάση: Κατανόηση της Οστεοενσωμάτωσης
Ε είναι αρκετά δύσκολο να μιλήσουμε για αποτυχία χωρίς να αναφερθούμε έστω και εν μέρει στην επιτυχία. Ο καθηγητής Γιατρός Coşkun Yıldız δεν τοποθετεί απλώς ένα μεταλλικό κομμάτι σε ένα κομμάτι ξύλου όταν βάζει ένα εμφύτευμα. Ένα βιοσυμβατό τσιμεντοειδές μεταλλικό κομμάτι εισάγεται χειρουργικά στον ζωντανό οστέινο ιστό για να επιτύχει την κατάσταση της οστεοενσωμάτωσης.
Απλώς φανταστείτε ότι το οστό της γνάθου σας είναι σαν ένα τσιμεντένιο υπόγειο και ένα εμφύτευμα είναι μια μεταλλική κολώνα που κατεβαίνει μέσα σε μια τσιμεντένια πλάκα. Για να είναι σταθερό το σπίτι, το υγρό τσιμέντο πρέπει να στεγνώσει και να γίνει τόσο σκληρό, σφικτά γύρω από την κολώνα που ακόμα και η κολώνα είναι κλειδωμένη στη θέση της. Αν το “τσιμέντο” (το οστό) είναι πολύ μαλακό ή η μόλυνση διαταράσσει το στάδιο στεγνώματος, η κολώνα δεν θα είναι ποτέ σταθερή. Λέμε ότι ένα εμφύτευμα αποτυγχάνει όταν η σύνδεση δεν πραγματοποιείται, ή αν πραγματοποιηθεί και στη συνέχεια η κατάρρευση συμβεί.
Οι Κύριοι Ένοχοι: Γιατί Συμβαίνει;
Η κλινική εμπειρία της Lema Dental δείχνει ότι η αποτυχία εμφυτεύματος γενικά μπορεί να διαχωριστεί σε δύο κατηγορίες: Πρόωρη αποτυχία (εντός μερικών μηνών από την τοποθέτηση) και Ύστερη αποτυχία (μετά από αρκετά χρόνια).
1. Περϊ-Εμφυτευματίτιδα (Ο Σιωπηλός Εχθρός)
Όπως είναι συχνό, αυτή είναι η πιο συνηθισμένη αιτία καθυστερημένης αποτυχίας. Πρακτικά, αυτή είναι η περιοδονίτιδα γύρω από τα εμφυτεύματα. Τα βακτηρίδια εξαπολύουν επίθεση στον ιστό και το οστό σταδιακά χάνεται. Ως εκ τούτου, τα ούλα φλεγμονώνονται.
Είναι ανώδυνη τις περισσότερες φορές. Ταυτόχρονα, είναι πολύ επικίνδυνη. Όταν νιώθετε πόνο ή κινείται το εμφύτευμα, σημαίνει πως η απώλεια οστού έχει προχωρήσει ήδη σημαντικά.
2. Αποτυχημένη Οστεοενσωμάτωση
Μερικές φορές δεν ανταποκρίνεται όπως θα θέλαμε, όσο κι αν προσπαθεί το σώμα. Αυτές οι στιγμές τυπικά συμβαίνουν κατά την επούλωση. Οι εγκλείσεις που αποτελούν ελαττώματα στη διαδικασία επούλωσης μπορούν να είναι:
- Κακή ποιότητα οστού: Αν το οστό είναι πολύ “μαλακό” (όπως το ξύλο τσαλακωτού μπροστά σε βελανιδιά), το εμφύτευμα δεν μπορεί να αποκτήσει αρχική σταθερότητα.
- Ανεξέλεγκτος διαβήτης: Οι αυξημένες τιμές σακχάρου εμποδίζουν το σώμα να επουλώσει και να καταπολεμήσει αποτελεσματικά τα βακτήρια.
- Κάπνισμα: Ένας βασικός άτυπος κανόνας. Η νικοτίνη συστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία, και η χειρουργική περιοχή στερείται οξυγόνου και θρεπτικών ουσιών που είναι απαραίτητα για την επούλωση.
3. Μηχανική Υπερφόρτωση
Σε θεωρητικό επίπεδο, μια μικρή καρφίτσα που συγκρατεί έναν μεγάλο και βαρύ πίνακα μπορεί να υποβληθεί σε περιορισμένο φορτίο. Σε κάποιο σημείο, η καρφίτσα είτε θα λυγίσει είτε θα τραβήξει από τον τοίχο. Αν ένα εμφύτευμα υπόκειται σε υπερβολική πίεση, π.χ. από το βρουξισμό ή ένα ακατάλληλα ισορροπημένο προσθετικό, η διεπαφή μεταξύ μετάλλου και οστού μπορεί να υποστεί ζημιά.
Η οδοντίατρος Polen Akkılıç και η ομάδα της παρακολουθούν στενά το “όγκο” (πώς ταιριάζουν τα δόντια σας) για να αποτρέψουν κάτι τέτοιο.
Επέμβαση Αναθεώρησης: Ο δρόμος προς την Επανάκτηση
Το να ακούσετε ότι το εμφύτευμά σας απέτυχε μπορεί να προκαλέσει σοκ, αλλά δεν είναι το τέλος του κόσμου. Η επαναθεραπεία στην πραγματικότητα αποτελεί μια πολύ καλή επιλογή, όπου βρίσκουμε την αιτία του προβλήματος και, στις περισσότερες περιπτώσεις, επανατοποθετούμε ακόμη και το δόντι που χάθηκε.
Γενικά, η διαδικασία περιλαμβάνει την αφαίρεση του εμφυτεύματος που απέτυχε. Πολλοί ασθενείς εκπλήσσονται όταν ανακαλύπτουν ότι αυτή συνήθως είναι λιγότερο δύσκολη και τραυματική από την πρώτη φορά, επειδή το οστό έχει ήδη αποσπαστεί σε κάποιο βαθμό από το μέταλλο. Αφού αφαιρεθεί το εμφύτευμα, η περιοχή απολυμαίνεται σχολαστικά για να εξαλειφθεί η μόλυνση.
Όταν το οστό είναι κατεστραμμένο, δεν αφήνουμε απλώς ένα κενό. Αντίθετα, ξαναχτίζουμε όλο το σύστημα. Το κενό γεμίζει με υλικά οστικής μεταμόσχευσης και σχηματίζεται μια νέα, σταθερή βάση.
Μπορείτε να το θεωρήσετε σαν μια επισκευή γυψοσανίδας πριν βάλετε χρώμα – αν θέλετε να ξεκινήσετε ξανά, χρειάζεστε μια καθαρή και σταθερή επιφάνεια. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου μπορούμε να εγκαταστήσουμε ένα νέο εμφύτευμα αμέσως, και άλλες όπου προτιμούμε να αφήσουμε την περιοχή να “ηρεμήσει” μερικούς μήνες, για να διασφαλίσουμε ότι η “νέα βάση” είναι πολύ ισχυρή.
Σύγκριση των Σεναρίων: Κλινική Ανάλυση
Παρακάτω παρουσιάζεται μια περίληψη των συνηθισμένων περιπτώσεων στην κλινική μας και ο τρόπος με τον οποίο τις αντιμετωπίζουμε επιτυχώς:
| Καταστάσεις | Σημεία και Συμπτώματα | Αιτίες | Μέθοδοι Αντιμετώπισης |
| Περϊ-Μυκίτιδα | Ροζ, πρησμένα ούλα χωρίς απώλεια οστού | Συσσώρευση βακτηριακής πλάκας | Βαθύ καθάρισμα, επαγγελματικός καθαρισμός και αντιβιοτικά (αναστρέψιμη κατάσταση) |
| Περϊ-Εμφυτευματίτιδα | Αιμορραγία στα ούλα, έκκριση πύου, και οστική απώλεια ορατή σε ακτίνες Χ | Προχωρημένη βακτηριακή λοίμωξη | Χειρουργική ανάταξη, απολύμανση επιφανειών, μεταμόσχευση οστού, και πιθανή αφαίρεση εμφυτεύματος σε προχωρημένα στάδια |
| Χαλαρό Εμφύτευμα | Κινητικότητα εμφυτεύματος, πόνος κατά το μάσημα | Αποτυχημένη οστεοενσωμάτωση ή κάταγμα εμφυτεύματος | Αναγκαστική αφαίρεση, μεταμόσχευση χώρου, καθυστερημένη επαντοποθέτηση |
| Νευρική Εμπλοκή | Μούδιασμα ή τσούξιμο στα χείλια ή το πηγούνι | Τοποθέτηση εμφυτεύματος πολύ κοντά στο νεύρο | Άμεση αφαίρεση ή επανατοποθέτηση κατά την τοποθέτηση |
Συχνές Ερωτήσεις
Οι περισσότεροι ασθενείς εκπλήσσονται όταν διαπιστώνουν ότι η αφαίρεση ενός αποτυχημένου εμφυτεύματος είναι συχνά λιγότερο επώδυνη από την εξαγωγή φυσικού δοντιού. Δεδομένου ότι το εμφύτευμα έχει χάσει τη σύνδεσή του με το οστό, η διαδικασία είναι λιγότερο επεμβατική. Χρησιμοποιούμε τοπική αναισθησία (και καταστολή αν ζητηθεί) για να διασφαλίσουμε ότι είστε απόλυτα άνετοι, και η μετεγχειρητική ανάρρωση είναι συνήθως ήπια, απαιτώντας μόνο κοινά παυσίπονα.
Αν η κατάσταση το επιτρέπει, βεβαίως, αλλά αν δεν; Ποτέ δεν βιάζουμε. Αν η μόλυνση είναι σοβαρή και υπάρχει σημαντική απώλεια οστού, η πιο ασφαλής επιλογή θα ήταν να καθαρίσετε το τραύμα, να τοποθετήσετε μια μεταμόσχευση οστού και να επιτρέψετε στην περιοχή να επουλωθεί για 3-4 μήνες. Η δεύτερη φορά θέλουμε να είναι η τελευταία, διότι το αποτέλεσμα μετράει πραγματικά.
Όχι μόνο η αισθητική, αλλά και το Lema Dental Clinic νοιάζεται πολύ και για την άνεση του ασθενούς. Έτσι, πάντα σας προσφέρουμε ένα προσωρινό δόντι, είτε αυτό είναι ένα φιλισμπέρ είτε μια προσωρινή γέφυρα. Με αυτόν τον τρόπο, η επούλωση γίνεται μια αόρατη φάση στη ζωή σας.
Αν και η αναθεώρηση είναι πιο πολύπλοκη από την αρχική τοποθέτηση, το κόστος στην Τουρκία είναι ακόμα πολύ χαμηλότερο — κυρίως περίπου 70% — από ό,τι στη Βρετανία ή τις ΗΠΑ. Ο ακριβής αριθμός εξαρτάται από το αν χρειάζεται μεταμόσχευση οστού ή ανύψωση κόλπου. Παρέχουμε αυτά τα κόστη πριν ξεκινήσει η εργασία.
Όλα είναι θέμα συντήρησης. Το βούρτσισμα και το νήμα δύο φορές την ημέρα είναι απαραίτητα για τη φροντίδα των οδοντικών εμφυτευμάτων, όπως και για τα φυσικά δόντια. Για να αποφύγετε τέτοιες καταστάσεις στο μέλλον, προτείνουμε να φοράτε νυχτικό προστατευτικό αν τρίζετε τα δόντια σας (βρουξισμό) που μπορεί να ανιχνευθεί και να θεραπευθεί από την Dr. Polen Akkılıç κατά τακτικές επισκέψεις.
- Derks, J., & Tomasi, C. (2015). Peri-implantitis: Biological complications. Journal of Clinical Periodontology, 42(S16), S158–S171.
- Albrektsson, T., Buser, D., & Sennerby, L. (2012). Crestal bone loss and oral implants. Clinical Implant Dentistry and Related Research, 14(6), 783-791.
- Esposito, M., Grusovin, M. G., & Worthington, H. V. (2012). Treatment of peri-implantitis: what interventions are effective? A Cochrane systematic review. European Journal of Oral Implantology, 5, S21-41.
- Heitz-Mayfield, L. J. A. (2008). Peri-implant diseases: diagnosis and risk indicators. Journal of Clinical Periodontology, 35(s8), 292–304.
- Renvert, S., & Polyzois, I. (2018). Treatment of pathologic peri-implant pockets. Periodontology 2000, 76(1), 180-190.
