Implants falen door infectie of slechte genezing en mogelijk vervangen moeten worden.
Iedereen citeert graag de geruststellende statistiek: tandheelkundige implantaten hebben een succespercentage van ongeveer 95% tot 98%. Echter, deze cijfers bieden nauwelijks troost voor degenen die in de 2% tot 5% vallen. Misschien vermoedt u dat er iets niet klopt of ervaart u pijn, en voelt de “permanente” tand zich los aan.
Hier bij Lema Dental Clinic, Turkije zorgen we ervoor dat we deze gevallen volledig behandelen en de aandacht krijgen die ze verdienen. Een falend implantaat is niet alleen een tandheelkundig probleem; het is ook een grote teleurstelling. U heeft uw tijd, geld en hoop geïnvesteerd in een nieuwe glimlach, en het idee om een revisie te ondergaan kan voelen als teruggaan naar het beginpunt.
Echter, implantaatfalen is vooral te verklaren in termen van biologie en mechanica. En, nog belangrijker, deze oorzaken hebben oplossingen.
De fundering: Begrip van Osseointegratie
Het is vrij moeilijk om over falen te spreken zonder minstens te verwijzen naar succes. Professor Dokter Coşkun Yıldız plaatst niet zomaar een metalen stuk in een stuk hout bij het plaatsen van een implantaat. Een biocompatibele titanium pin wordt surgisch ingebracht in het levende bot om de toestand van osseointegratie te bereiken.
Stel je even voor dat je kaakbot is als een betonnen keldervloer en️een implantaat is een stalen kolom die naar beneden gaat in een betonnen plaat. Voor de stabiliteit van het huis moet het natte beton drogen en zo hard worden dat zelfs de kolom vastzit. Als het “beton” (het bot) te zacht is, of als de infectie het uithardingsproces verstoort, zal de kolom nooit stabiel zijn. We zeggen dat een implantaat faalt wanneer de hechting niet plaatsvindt, of als deze wel plaatsvindt en vervolgens de storing optreedt.
De hoofdverdachten: waarom gebeurt het?
De klinische ervaring van Lema Dental Clinic toont aan dat implantaatfalen in het algemeen kan worden onderverdeeld in twee categorieën: Vroege faal (binnen enkele maanden na plaatsing) en Late faal (na enkele jaren).
1. Peri-Implantitis (De stille vijand)
In feite is dit de meest voorkomende oorzaak van late falen. Het is in essentie tandvleesontsteking rond de implantaten. De bacteriën vallen het weefsel aan en het bot wordt geleidelijk verloren. Hierdoor wordt het tandvlees ontstoken.
Het is meestal pijnloos. Tegelijkertijd is het erg gevaarlijk. Wanneer u pijn krijgt of het implantaat beweegt, betekent dit dat het botverlies al zeer gevorderd is.
2. Gefaald osseointegratie
Soms komt het lichaam gewoonweg niet in actie, ongeacht hoe hard het probeert. Deze momenten treden meestal op tijdens het genezingsproces. Pockets die eigenlijk defecten zijn in het genezingsproces kunnen onder meer zijn:
- Slechte botkwaliteit: Als het bot te “zacht” is (zoals balsa hout vergeleken met eiken), kan het implantaat geen initiële stabiliteit krijgen.
- Onbehandelde diabetes: Verhoogde bloedsuikerspiegels verhinderen dat het lichaam effectief geneest en bacteriën bestrijdt.
- Roken: Hier is een belangrijke niet-onderhandelbare factor. Nicotine vernauwt de bloedvaten en het chirurgische gebied wordt ontzegd van zuurstof en voedingsstoffen die nodig zijn voor genezing.
3. Mechanische overload
In theorie, kan een klein nageltje dat een grote zware schilderij vasthoudt, slechts zo veel gewicht verdragen. Op een gegeven moment zal het nageltje buigen of uittrekken uit de muur. Als een implantaat wordt blootgesteld aan een overmatige hoeveelheid druk, bijvoorbeeld door bruxisme of een onjuist uitgebalanceerde prothese, kan de interface tussen metaal en bot beschadigd raken.
Huisarts Polen Akkılıç en haar team monitoren uw “occlusie” (hoe uw tanden op elkaar bijten) heel nauwlettend om zo’n scenario te voorkomen.
Revisie Chirurgie: Het Pad naar Herstel
Het horen dat uw tandheelkundig implantaat is mislukt, kan best shocking zijn, maar het is niet het einde van de wereld. Revisiechirurgie is eigenlijk een heel goede optie, waarbij we de oorzaak van het probleem achterhalen en in de meeste gevallen zelfs de verloren gegane tand weer terugplaatsen.
Over het algemeen bestaat de procedure uit het verwijderen van het mislukte implantaat. Veel patiënten zijn verrast te ontdekken dat dit meestal minder moeilijk en trauma-achtig is dan de eerste keer, omdat het bot al voor een deel los is gekomen van het metaal. Zodra het implantaat is verwijderd, wordt het gebied grondig gedesinfecteerd om de infectie te verwijderen.
Wanneer het bot beschadigd is, laten we niet gewoon een opening. In plaats daarvan bouwen we het hele geheel opnieuw op. Het gat wordt gevuld met botgrafting-materialen en er wordt een nieuwe, stevige basis gevormd.
Het is vergelijkbaar met het repareren van gipswanden voordat u gaat verven—als u opnieuw wilt beginnen, hebt u een schoon en stevig oppervlak nodig. Soms kunnen wij direct een nieuw implantaat plaatsen; andere keren geven we er de voorkeur aan om het gebied een paar maanden te laten “rusten” om zeker te zijn dat de nieuwe “fundering” heel sterk is.
Vergelijking van de Szenarios: Klinische Analyse
Hieronder vindt u een overzicht van onze routinematige klinische gevallen en hoe wij deze succesvol behandelen:
| Condities | Signalen en Symptomen | Veelvoorkomende Oorzaken | Behandelmethoden |
| Peri-Mucositis | Roze, gezwolle tandvlees zonder botverlies | Bacteriële tandplakophoping | Diepe tandsteen, professionele reiniging, en antibiotica (omkeerbare aandoening) |
| Peri-Implantitis | Bloedend tandvlees, etterafscheiding en botverlies zichtbaar op röntgen | Geavanceerde bacteriële infectie | Flap chirurgie, oppervlak decontaminatie, botgrafting, en mogelijk verwijdering van het implantaat in gevorderde stadia |
| Losgezet Implantaat | Mobiliteit van het implantaat, pijn bij kauwen | Gefaald in osseointegratie of breuk van het implantaat | Verplichte verwijdering, plaats grafting, vertraagde vervanging |
| Zenuwbeknelling | Verdoofd gevoel of tintelingen in lip of kin | Implantaat te dicht bij de zenuw geplaatst | Onmiddellijke verwijdering of repositionering tijdens plaatsing |
Veelgestelde Vragen
De meeste patiënten zijn verrast te ontdekken dat het verwijderen van een mislukt implantaat vaak minder pijnlijk is dan het verwijderen van een natuurlijke tand. Omdat het implantaat waarschijnlijk zijn hechting met het bot heeft verloren, is het proces minder invasief. We gebruiken lokale anesthesie (en sedatie indien gewenst) om ervoor te zorgen dat u zich volledig comfortabel voelt, en het herstel na de operatie is meestal mild, waarbij alleen standaard pijnstillers uit de apotheek nodig zijn.
Als de situatie het toelaat, zeker, maar zo niet? We haasten niet. Als een infectie ernstig is en er sprake is van significant botverlies, is de veiligste optie om de wond te reinigen, een botgraft te plaatsen en 3-4 maanden te laten genezen. De tweede keer willen we dat het de laatste keer is, want het resultaat is wat echt telt.
Niet alleen esthetisch, maar ook Lema Dental Clinic geeft veel om het comfort van de patiënt. Daarom bieden wij altijd een tijdelijke tand, of het nu een flipper of een tijdelijke brug is. Op deze manier kan de genezing een onzichtbare fase in uw leven zijn.
Hoewel de revisie ingewikkelder is dan de oorspronkelijke plaatsing, ligt de kostprijs in Turkije nog steeds enorm lager—voornamelijk ongeveer 70%—dan in het Verenigd Koninkrijk of de VS. Het exacte bedrag hangt af van of botgrafting of een sinustransplant nodig is. Wij geven deze kosten vooraf door voordat we aan de slag gaan.
Alles komt neer op onderhoud. Dagelijks twee keer tandenpoetsen en flossen is essentieel voor het behoud van tandheelkundige implantaten, net als bij natuurlijke tanden. Om dergelijke situaties te voorkomen, adviseren wij dat u een Nightguard draagt als u tanden knarst (bruxisme), wat kan worden opgespoord en behandeld door Dr. Polen Akkılıç tijdens regelmatige bezoeken.
- Derks, J., & Tomasi, C. (2015). Peri-implantitis: Biological complications. Journal of Clinical Periodontology, 42(S16), S158–S171.
- Albrektsson, T., Buser, D., & Sennerby, L. (2012). Crestal bone loss and oral implants. Clinical Implant Dentistry and Related Research, 14(6), 783-791.
- Esposito, M., Grusovin, M. G., & Worthington, H. V. (2012). Treatment of peri-implantitis: what interventions are effective? A Cochrane systematic review. European Journal of Oral Implantology, 5, S21-41.
- Heitz-Mayfield, L. J. A. (2008). Peri-implant diseases: diagnosis and risk indicators. Journal of Clinical Periodontology, 35(s8), 292–304.
- Renvert, S., & Polyzois, I. (2018). Treatment of pathologic peri-implant pockets. Periodontology 2000, 76(1), 180-190.
