Ο χρυσός δόντης δεν καταστρέφει τα ούλα.
Υπάρχει ένα συγκεκριμένο αναμφισβήτητο γοητευτικό στοιχείο σχετικά με τον χρυσό στον οδοντιατρικό κλάδο. Με τα χρόνια, πάντα θεωρούνταν σύμβολο κατάστασης και στυλ και αντοχής. Εδώ στη Οδοντιατρική Κλινική Lema, Τουρκία, συχνά δεχόμαστε ασθενείς που ταξιδεύουν από όλο τον κόσμο, μόνο και μόνο για αυτό το μοναδικό χρυσό look. Ωστόσο, κάτω από τη λάμψη, το ερώτημα σχετικά με την υγεία κάποιου προκύπτει συχνά στις συμβουλευτικές μας συναντήσεις: Will these permanent golden teeth damage my natural gums;
Ως κλινικοί εταίροι σε χειρουργούς όπως ο Professor Doctor Coşkun Yıldız, πρέπει να προχωρήσουμε πέρα από τις αισθητικές τάσεις και να δούμε την βιολογική πραγματικότητα. Η σύντομη απάντηση στο αν ο χρυσός καταστρέφει τα ούλα είναι πολύπλοκη—σπάνια είναι ένα απλό “ναι” ή “όχι.” Περίπου πάντα είναι θέμα ποιότητας, εφαρμογής, και βιολογίας.
Η πραγματικότητα είναι ότι ο χρυσός από μόνος του δεν είναι ο κακός σε αυτή την ιστορία. Οι πραγματικοί ένοχοι συνήθως είναι τα μικρότερα μέταλλα κρυμμένα στα κράματα ή η κακής ποιότητας οδοντιατρική που μετατρέπει μια όμορφη αποκατάσταση σε παγίδα βακτηρίων.
Το παράδοξο της βιοσυμβατότητας: Δεν παράγονται όλα τα χρυσά ίδια
Είναι γνωστό γεγονός ότι ο καθαρός χρυσός (24 καρατίων) είναι πολύ μαλακός για να χρησιμοποιείται σε μόνιμα στεφάνια ή γέφυρες που πρέπει να αντέχουν τη μεγάλη δύναμη του μάσηματος. Ως εκ τούτου, ο χρυσός πρέπει να κράκεται με άλλα μέταλλα για δύναμη.
Αυτό είναι το σημείο όπου συνήθως εμφανίζονται τα προβλήματα.
Πείτε ότι το “χρυσό δόντι” κατασκευάζεται με ένα φθηνό βασικό κράμα μετάλλων που περιέχει υψηλά επίπεδα νικελίου, βηρυλίου ή χαλκού. Τότε, πιθανότατα, τα ούλα σας θα αντιδράσουν αρνητικά σε αυτά τα μέταλλα. Αυτά τα μη πολύτιμα μέταλλα, όταν εκτίθενται στην υγρασία του στόματος, καταρρέουν σε κάποιο βαθμό και τα ιόντα που απελευθερώνονται αλληλεπιδρούν χημικά με τους ιστούς που τα περιβάλλουν. Ως επιλεκτικοί βιολογικοί άμυνες, τα ούλα σας αναγνωρίζουν αυτές τις ξένες ουσίες και αντιδρούν με φλεγμονή. Εκτός από ερυθρότητα και οίδημα, μπορεί ακόμη και να παρατηρήσετε αυτήν την διαβόητη σκούρα γραμμή στη γραμμή των ούλων.
Αντίθετα, τα κράματα υψηλής αξίας (συνήθως πάνω από 60% χρυσό με ανάμειξη πλατίνας ή παλλαδίου) είναι πιθανότατα οι πιο βιοσυμβατές ουσίες στη οδοντιατρική.
Σκεφτείτε το ιστό των ούλων σας όπως ένα πολύ ευαίσθητο δέρμα. Ένα φθηνό, βάση μέταλλο σκουλαρίκι μπορεί να προκαλέσει λοίμωξη σε ένα αυτί μέσα σε λίγες ώρες. Αλλά ένα σκουλαρίκι υψηλής καρατίων χρυσού μπορεί να παραμείνει επ’ αόριστον χωρίς πρόβλημα. Το στόμα σας λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Ο υψηλής ποιότητας χρυσός είναι αδρανής· δεν αντιδρά με το σώμα σας.
Ο πραγματικός ένοχος: η “πλάκα” στη γραμμή των ούλων
Απλώς φανταστείτε ότι έχετε αγοράσει το καλύτερης ποιότητας κράμα χρυσού. Μπορείτε ακόμα να έχετε προβλήματα στα ούλα; Ναι, σίγουρα.
Στη Οδοντιατρική Κλινική Lema, Οδοντίατρος Polen Akkılıç, μαζί με την ομάδα της, αφιερώνουν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους στην επισκευή της δουλειάς άλλων οδοντίατρων όπου το υλικό ήταν εντάξει αλλά η μηχανική σχεδόν έθετε εκτός λειτουργίας.
Το πιο κρίσιμο στοιχείο οποιουδήποτε στεφανιού—χρυσού, ζιρκονίας ή πορσελάνης—είναι η παρυφή. Αυτό αναφέρεται στη μικροσκοπική γραμμή όπου το τεχνητό στεφάνι συναντά το φυσικό δόντι, συνήθως στο ή λίγο κάτω από το όριο των ούλων.
Αν ο οδοντίατρος δεν προετοιμάσει σωστά το δόντι ή ο οδοντοτεχνίτης δεν παράσχει τέλεια εφαρμογή, θα σχηματιστεί μια μικροσκοπική πλάκα ή κενό.
Φαίνεται καλό με γυμνό μάτι. Ωστόσο, για τα βακτήρια, αυτό το κενό είναι τόσο μεγάλο όσο το Μεγάλο Κολοσσαίο. Μετατρέπεται σε καταφύγιο για την πλάκα που ο βούρτσισμα και νήμα δεν μπορούν να φτάσουν. Τελικά, η βακτηριακή αποικία που έχει ξεκινήσει εδώ προκαλεί φλεγμονή στα ούλα (πεντεφυκίτιδα) και τελικά καταστρέφει το οστό (περιθοντίτιδα) γύρω από το χρυσό δόντι. Ο ίδιος ο χρυσός δεν προκαλεί πόνο στα ούλα· φταίνε τα βακτήρια που παγιδεύονται κάτω από το ατελή άκρο του χρυσού.
Μόνιμα στεφάνια vs. Αφαιρούμενα “Grills”
Πρέπει επίσης να ορίσουμε αυστηρά διαχωρισμό μεταξύ μόνιμης αποκατάστασης και αφαιρούμενων αισθητικών συσκευών, που συχνά καλούνται “grills“.
Οι αφαιρούμενες συσκευές, αν φοριούνται συνεχώς, είναι γνωστό ότι είναι κακές για την υγεία των ούλων. Καλύπτουν τους φυσικούς μηχανισμούς καθαρισμού των δοντιών και του σάλιου, δημιουργώντας έναν παιδικό σταθμό για τα βακτήρια σε όλη τη γραμμή των ούλων. Συνήθως συστήνουμε αυστηρή προσοχή σχετικά με τη μακροπρόθεσμη χρήση αφαιρούμενων εξαρτημάτων.
Τα μόνιμα στεφάνια, όταν γίνονται σωστά εδώ στην Τουρκία σύμφωνα με ιατρικά πρωτόκολλα, γίνονται μέρος της ανατομίας σας.
Ακολουθεί η κλινική μας διαπίστωση σχετικά με τις δύο επιλογές:
| Χαρακτηριστικό | Μόνιμο Χρυσό Στεφάνι (Υψηλή Πολυτιμότητα) | Αφαιρούμενο Χρυσό “Grill” |
| Τύπος Εφαρμογής | Βαθύς συγκόλληση πάνω στο προετοιμασμένο δόντι. | Κλείνει πάνω από τα υπάρχοντα δόντια· αφαιρείται από τον ασθενή. |
| Αλληλεπίδραση με τα Ούλα | Η παρυφή συναντά ακριβώς την γραμμή των ούλων· επιτρέπει καθαρισμό. | Καλύπτει τη γραμμή των ούλων, παγιδεύοντας σάλιο και βακτήρια. |
| Βιοσυμβατότητα | Υψηλή (αν χρησιμοποιείται κράμα υψηλής πολυτιμότητας). | Τάση για μεγάλη ποικιλία· συχνά χρησιμοποιούνται χαμηλότερης ποιότητας μέταλλα. |
| Απαίτηση Υγιεινής | Κανονικό βούρτσισμα και χρήση νήματος (σημαντικό το νήμα). | Πρέπει να αφαιρείται για τον καθαρισμό των φυσικών δοντιών από κάτω. |
| Μακροπρόθεσμος Κίνδυνος για τα Ούλα | Χαμηλός (αν η εφαρμογή είναι τέλεια και η υγιεινή καλή). | Υψηλός (λόγω παγίδευσης πλάκας και ερεθισμού). |
Η προσέγγιση της Οδοντιατρικής Κλινικής Lema στην Τουρκία
Όταν ασθενείς μας στην Τουρκία ζητούν συγκεκριμένα χρυσοειδείς αποκαταστάσεις, η προσέγγισή μας είναι ιατρικά καθοδηγούμενη πρώτα, αισθητικά δεύτερη. Ο καθηγητής Δρ. Coşkun Yıldız τονίζει ότι η βάση—το οστό και ο ιστός των ούλων—πρέπει να είναι υγιής πριν κατασκευάσουμε οτιδήποτε πάνω σε αυτό.
Βεβαιωνόμαστε ότι οποιαδήποτε χρυσή αποκατάσταση χρησιμοποιεί πιστοποιημένα κράματα υψηλής αξίας για να διασφαλίσουμε τη βιοσυμβατότητα. Επιπλέον, τα ψηφιακά εργαλεία σάρωσης και οι εσωτερικοί εργαστηριακοί τεχνίτες μας διασφαλίζουν ότι η εφαρμογή της παρυφής είναι ακριβής μέχρι το μικρότερο μικρόνα. Δεν θέλουμε “πλάκες” για βακτήρια να κρύβονται από κάτω.
Αν χειριστείτε μια υψηλής ποιότητας, καλά εφαρμοσμένη μόνιμη χρυσή στεφάνη με τον ίδιο σεβασμό στην υγιεινή που δίνετε στα φυσικά σας δόντια, τα ούλα σας θα παραμείνουν υγιή για δεκαετίες.
Οι ερωτήσεις σας σχετικά με τα χρυσά δόντια και την υγεία των ούλων
Αν επιλέξετε ένα κράμα υψηλής αξίας, όχι. Η φοβερή “μαύρη γραμμή” στην επιφάνεια των ούλων προκαλείται συνήθως από δύο πράγματα: είτε διάβρωση από φθηνά βασικά μέταλλα σε ένα κακής ποιότητας κράμα που διαχέονται στον ιστό, είτε η μεταλλική άκρη ενός πορσελάνης-ενωμένης με μέταλλο στεφάνης που διαφαίνεται μέσα από λεπτό ούλο. Ο καθαρός, υψηλής ποιότητας χρυσός δεν διαβρώνει και δεν προκαλεί αυτό το τατουάζ.
Βιολογικά, ο υψηλής καρατίων χρυσός είναι ίσως το πιο φιλικό προς τα ούλα υλικό που διαθέτουμε. Είναι εξαιρετικά λείος, καθιστώντας δύσκολη την προσκόλλησή του στον πλάκα, και είναι μη αντιδραστικός. Ωστόσο, η σύγχρονη, πολύ γυαλισμένη ζιρκόνια είναι επίσης εξαιρετική. Το «καλύτερο» υλικό εξαρτάται συχνά από τη συγκεκριμένη θέση στο στόμα και τις δυνάμεις μάσησης, που αξιολογεί ο Οδοντίατρος Polen Akkılıç κατά τη διάρκεια της εξέτασης.
Ανάλογα σε πολύ μεγάλο βαθμό με το τι μέταλλο είστε αλλεργικοί. Οι περισσότερες αλλεργίες στα μέταλλα είναι στο νικέλιο (συνηθισμένο σε φθητά κοσμήματα). Αν έχετε γνωστή αλλεργία στο νικέλιο, πρέπει οπωσδήποτε να αποφύγετε τα κράματα βάσης μετάλλων. Πιθανότατα, θα είστε απολύτως εντάξει με ένα κράμα υψηλής αξίας που είναι απαλλαγμένο από νικέλιο. Πάντα αξιολογούμε προσεκτικά το ιατρικό ιστορικό πριν επιλέξουμε υλικά.
Η τεχνική είναι ίδια—βούρτσισμα zweimal καθημερινά και χρήση νήματος—αλλά η επιμέλεια πρέπει να είναι υψηλότερη. Επειδή υπάρχει μια ραφή όπου ο χρυσός συναντά το δόντι σας, δεν μπορείτε να παραλείψετε το νήμα. Η πλάκα βακτηρίων δεν νοιάζεται πόσο ακριβό ήταν το χρυσό σας στεφάνι· αν το αφήσετε στο όριο των ούλων, θα προκαλέσει νόσο.
Η διαδικασία είναι ίδια με την τοποθέτηση ενός τυπικού πορσελάνης ή ζιρκονίας στεφανιού. Γίνεται υπό τοπική αναισθησία, οπότε η προετοιμασία δεν πονάει. Μπορεί να έχετε μικρή ευαισθησία στα ούλα για μια-δυο ημέρες μετά την τελική συγκόλληση, καθώς ο ιστός προσαρμόζεται γύρω από τη νέα δομή, αλλά δεν θα πρέπει να πονάει.
- Anusavice, K. J., Shen, C., & Rawls, H. R. (2012). Phillips’ Science of Dental Materials (12th ed.). Elsevier Health Sciences. (Παρέχει θεμελιώδη γνώση για τις συνθέσεις και τις ιδιότητες των οδοντιατρικών κραμάτων).
- Wataha, J. C. (2000). Βιοσυμβατότητα των κραμάτων για οδοντιατρικούς χυτός: Μια ανασκόπηση. The Journal of Prosthetic Dentistry, 83(2), 223-234.
- Goodacre, C. J., Bernal, G., Rungcharassaeng, K., & Kan, J. Y. (2003). Κλινικές επιπλοκές στην προσθετική ακίνητη. The Journal of Prosthetic Dentistry, 90(1), 31-41. (Διαπραγμάτωνεται τις αντιδράσεις των ούλων στα όρια των στεφανιών).
- Reitemeier, B., Hänsel, K., Kastner, C., Weber, A., & Walter, M. H. (2013). Μια προοπτική 10ετής μελέτη για τα μεταλλικά κεραμικά μονοστεφάνια και ενωτικά αποκαταστάσεων σε ιδιωτικά ιατρικά περιβάλλοντα. The Journal of Prosthetic Dentistry, 109(3), 149-155.
- Al-Hiyasat, A. S., & Darmani, H. (2005). Επιπτώσεις των μεταλλικών κραμάτων σε οδοντιατρικά casting σε ούλα. Journal of Oral Rehabilitation, 32(3), 192-198.
