Genellikle, hayır — profesyonelce uygulandığında.
Biz küçük hastalarımızın gözlerinden bu soruyu çok sık alıyoruz, bazen hatta tek kelime söylemeden önce bile. Onların azıcık, parlayan kristal köpek dişlerinin üzerine yerleştirilmiş ve bir vaaz için hazırlar. Cezalandırılmayı bekliyorlar.
Ancak Lema Diş Kliniği’nden klinik tabandan gelen gerçek şu ki, biz aslında onları pek umursamıyoruz.
Aslında, iyi ağız hijyeni olurdu; dişler diş taşı ve plak birikintisinden uzak, temiz ve sağlıklı tutulduğunda ki bu, diş eti hastalığı ve diş çürümesinin ana suçlularıdır. Bu benzetmeyi genişletirsek, eğer mücevher küpe ise, diş de kulaktır ve takmak için temiz ve sağlıklı bir kulak şarttır.
Küpe ile olduğu gibi, çok gizli ve açık bir vücut parçası— kulak ya da ağız— ile uygun araçlar ve sterilize edilmiş bir ortam olmadan oynamak, her iki durumda da komplikasyonlara yol açacaktır.
Bir gün altın bölmeli grill olabilir; başka bir gün, bileşik kaplamalar. Diş mücevherleri— küçük rinestone veya altın tılsımlar, mineye yapıştırılır— kendini ifade etmenin bir başka şeklidir. Profesör Doktor Coşkun Yıldız sıklıkla onlara küpe diyor. Genel olarak, kulak delmek güvenlidir, ama eğer paslı bir iğneyle bir garajda yaparsanız, enfekte olma ihtimaliniz yüksek olur. Bu nedenle, aynı ilke dişleriniz için de geçerlidir.
“Etiket” ile “Kalcü” Tuzağı
İlk olarak, bir lip-sync sahnesini değerli yapan ya da onu henüz aklına getirmemiş insanlara gölge gösteren nedir, onu anlamamız gerekir. Aynı şekilde, bir diş hekiminin neden bir diş mücevheri karşısında kaşını kaldırabileceğini anlamak için, ağzınızın mikroskopik ortamını kavramalısınız.
Bir mücevher düzgünce uygulandığında—Türkiye’deki Diş Hekimi Polen Akkılıç ve ekibi gibi— bu aslında yüksek kalite bir “etiket”tir.
Nitekim, orthodontik plakalarda kullanılan mücevherler için kullanılan aynı asit ve yapıştırıcı ajanıyla yapıştılır. Yapıştırıcı, bakterilerin girişine izin vermeyerek hiçbir boşluk bırakmaz. Mine korunur ve bağlama işlemi kozmetik ve geçicidir.
Sahte ve sıkıca kilitlenmiş, tırnak bakım salonlarının ve Kendi Kendine Yapım Kitleri‘nin hikâyeleri, ikinci bölümü ortaya çıkarır ve bu bölümde, resim çirkinleşir.
Şimdi, odanın sorumlusu aniden açık karın bölgesine bir makas bırakırsa, artık ne olur? Birincisi, kalıntılar makasın etrafına toplanır, ama zamanla hızla her yere yayılır. Bu durum, ağzınızın bol salya ve yiyecek parçalarıyla dolu olduğu halde aynıdır. Çünkü “kaya” mücevherdir, akışkan bir akarsu ortasında yerleştirilmiştir. Kaya, bu durumda, mücevher‘dir. Bu kayanın kenarları pürüzlü veya kalın, yapışkan bir yapıştırıcıyla yapıştırılmışsa, bu bir plak tuzağı haline gelir.
Bu gizli noktalar, bakterilerin çoğalabileceği en sevdiği alanlardır. Aslında, koruyucu topluluklar (plak) gelişir, ve daha sonra sertleşirler (diş taşı veya tartar). Kısacası, mücevhere karşı bir şeyimiz yok, ancak, mücevher alanına yetersiz bakım nedeniyle oluşan çürükten doğal olarak oluşan diş çukuruna karşı temel olarak karşıyız.
Gerçek Riskler: Endişe Ettiğimiz Şeyler
Amacımız eğlenceyi bozmak değil. Ancak, tıbbi uzmanlar olarak, aklımız hemen “en kötü durum senaryoları”na geçer. İşte, klinik ortamda yerleştirilmeyen bir mücevher gördüğümüzde en çok korktuğumuz şeyler:
- İstenmeyen soluma: Bağlantı koparsa, mücevher yabancı cisim haline gelir. Yutabilirsiniz, bu zararsızdır, ya da soluyabilirsiniz, bu tehlikelidir.
- Diş erozyonu: Bazı kendi kendine yapım kitleri, dişlere çok agresif olan süper yapıştırıcı veya asitler kullanır. Bunu, endüstriyel boya sökmeciyle cam temizlemeye benzetebilirsiniz—işlevsel olur, ama cam zarar görür.
- Ağız Tahrişi: Büyük bir mücevher, dudakların iç yüzeyini zımpara gibi sıyırabilir, bu da ülserlere, mukozanın kalınlaşmasına veya her ikisine yol açar.
Profesyonel Uygulama vs. Kendi Kendine Yapım Kitleri
Neden bir yöntemin bu kadar önemli olduğunu analiz edelim. Sık sık, klinikte yapılan tedavi eğlenceli ve güvenli bir an iken, evde kullanılan bir kit, dişinizde kalıcı hasara yol açabilir.
| Özellik | Profesyonel Diş Uygulaması (ör. Lema Kliniği’nde) | Kendi Kendine / Kuaför Uygulaması |
| Yapıştırıcı Kullanımı | Biyouyumlu diş kompozit (Akışkan) | Süper yapıştırıcı veya tıbbi olmayan reçine |
| Yüzey Hazırlığı | Aşındırıcı asit (kontrollü fosforik asit) | Genellikle yok, veya sert ve kontrol edilemeyen asitler |
| Kaldırma | Güvenli bir şekilde parlatılır; mine pürüzsüz kalır | Genellikle kırma gerekebilir; mine çatlaması riski |
| Hijyen Zabıtı | Bakteri girişini önlemek için kapatılan kenarlar | Gıda ve plak tuzağı yapan “taçlar” |
| Ömür | 6 ay ile birkaç yıl arasında | Günler ile haftalar (ya da süper yapıştırıcı kullanıldıysa sonsuza kadar) |
Diş Takılarıyla İlgili En Büyük Endişeler
Kesinlikle. Aslında, siz zorunlusunuz. Hastaların yumuşak kıllı bir fırça kullanmasını ve gerçekten mücevherin çevresinde daha fazla zaman harcamalarını öneriyoruz. Bunu, bir sehpa üzerindeki vazoyu temizler gibi düşünün—nazik olmalısınız ama detaylara dikkat ederek, tabanın tozlanmasını engellemelisiniz. Elektrikli diş fırçaları da uygundur.
Eğer Diş Hekimi Polen Akkılıç çıkarırsa? Hayır. Özel parlatma diskleri kullanıyoruz ve kompozit reçineyi nazikçe parlatıyoruz, böylece mineniz önceki kadar parlak olur. Evinizde cımbızla çıkarmaya çalışırsanız? Evet, minenizi çatlatabilir veya çizilmiş bir yüzey oluşturabilir, bu da kolayca leke tutar.
Hiç değil. Bu ağrı sızısı olmayan bir işlemdir. Matkap kullanılmaz, iğne yapılmaz ve ağrı hissetmezsiniz. Bu tamamen yapıştırma işlemidir. Takmayı yaptırmak, takma diş teli takmak gibidir, ama çok daha hızlıdır.
Bu hassas bir konu. Diş yapıştırıcısı doğal mine üzerinde en iyi çalışır. Seramik (kaplamalar) veya zirkonyaya iyi yapışmaz. Farklı kimyasallarla yapmayı mümkün kılabilir, ama genellikle tavsiye edilmez. Ekonomik kaplamanızın sırlamasına zarar verme riskiniz vardır.
Telaşlanmayın. Çoğu mücevher, toksik olmayan cam veya altındır ve küçüktür. Sisteminizden 24 ile 48 saat içinde doğal olarak geçerler. Endişelenmeniz gereken tek şey, eğer ‘yanlış borudan’ aşağıya indikten sonra öksürüyorsanız—bu tıbbi acil durumdur.
- Sales-Peres, S. H., ve diğerleri. (2010). Diş takılarının kullanımıyla ilişkili komplikasyonlar. Genel Diş Hekimliği, 58(5), e218-e221.
- Mulay, S., & Ahuja, V. (2011). Diş takıları: Moda ile tutarlı koruyucu yaklaşım. İnterdisipliner Diş Hekimliği Dergisi, 1(2), 127.
- Peter, T., ve diğerleri. (2013). Diş Takıları: Bir İnceleme. Uluslararası Diş Klinikleri Dergisi, 5(2).
- Bathla, S. C. (2011). Periodontics Revisited. Jaypee Brothers Medical Publishers.
- Sarkar, S., ve diğerleri. (2015). Diş takılarında kullanılan çeşitli asitlerin aşındırıcı potansiyeli: Bir in vitro çalışma. Korumacı Diş Hekimliği Dergisi, 18(6), 468.
