Punkty białe lub nadwrażliwość na cukry.
A implant dentystyczny to więcej niż tylko poprawa estetyczna; to odnowienie funkcjonalnej podstawy. Kiedy wkładasz wysiłek, odczucia i pieniądze, aby podnieść swój uśmiech—a może nawet wybrać się do nas do Tureckiej na zabieg—you zdecydowanie oczekujesz, że ta poprawa będzie trwała.
Na szczęście, nowoczesne implanty dentystyczne charakteryzują się niezwykle wysoką skutecznością, w rzeczywistości, około 95-98%. Jednakże, tutaj w Lema Dental Clinic na podstawie naszego doświadczenia klinicznego, zdajemy sobie sprawę, że statystyki to tylko liczby, jeśli masz pecha do nielicznej grupy ludzi.
W rzeczywistości, prawda jest taka, że implanty dentystyczne mogą zawieść. Czasami nawet się nie zawieszają, ponieważ kość je odpowiednio zablokowała, ale zawieszają się wcześnie. Czasami, zawodzą po latach, po tym, jak doszło do ogromnej utraty kości, która była niewidzialna.
Musisz odróżnić normalny okres rekonwalescencji pooperacyjnej od alarmujących objawów znacznie poważniejszego problemu. Zawsze zgadzaj się z myślą, że te sygnały, jeśli zostaną zignorowane, będą tylko mnożyć szkody dla otaczającej kości i w końcu uczynią rekonstrukcję znacznie bardziej skomplikowaną niż dzisiaj.
Poniżej znajduje się profesjonalny przewodnik po wykrywaniu uszkodzonych podstaw stomatologicznych.
Metafora fundamentu: Zrozumieć sukces a porażkę
Prościej mówiąc, aby zrozumieć porażkę, najpierw trzeba zrozumieć sukces. Profesor Doktor Coşkun Yıldız, kiedy instaluje implant, nie tylko wkręca tytanowy pręt w drzewo. W rzeczywistości umieszcza biokompatybilny komponent w tkanek kości, które są jeszcze żywe.
Sukces opiera się na mechanizmie osseointegracji. Pomyśl o stalowym słupie otoczonym betonem. Słup może utrzymać wieżowiec tylko wtedy, gdy beton utwardzi się idealnie wokół stali, tworząc jeden solidny kawałek. Jednak jeśli beton pozostanie piaskowy lub wilgotny tuż obok stali, słup w końcu zacznie się chwiać.
Niepowodzenie implantu dentystycznego to tak naprawdę ten „mokry beton”. Kość albo rośnie ciasno wokół powierzchni tytanowej, albo, po kilku latach, bakterie stopniowo rozpuszczają to utworzone połączenie.
Wczesne objawy porażki (Pierwsze 3-6 miesięcy)
Te problemy są związane z okresem rekonwalescencji i pojawiają się przed zamocowaniem ostatecznej korony. Są głównie oznaką, że organizm nie akceptuje implantu lub że zaraził się od razu po operacji.
1. Utrzymujący się, pulsujący ból
Po operacji, przez tydzień lub dwa, może wystąpić pewien dyskomfort, ale powinien się on stopniowo zmniejszać. Jeśli odczuwasz ostry, pulsujący ból trwający dłużej niż dwa tygodnie lub powraca po początkowym zniknięciu, to jest to bardzo poważny sygnał ostrzegawczy. Często oznacza to, że w głębi osadzone jest zakażenie lub ucisk na nerw.
2. Obecność ropy lub nieprzyjemny smak
Usta zawierają bakterie, i czasami zdarza się, że pomimo ścisłych środków aseptycznych podczas operacji, rozwija się zakażenie. Objawy ropnia to żółtawy wyciek z miejsca implantu i silny zapach z ust, którego nawet płukanki nie eliminują.
3. Drętwienie lub mrowienie
Kiedy znieczulenie zanika, długotrwałe odczuwanie drętwienia wargi, podbródka lub języka (parestazja) może wskazywać, że implant uciska nerw w szczęce. W takiej sytuacji konieczne są natychmiastowe zdjęcia rentgenowskie.
Późne objawy porażki (Lata później)
To zwykle najbardziej druzgocące scenariusze dla pacjentów. Cieszyłeś się nowymi zębami przez kilka lat, wszystko jest w porządku, a potem zmiany zachodzą powoli.
1. Ruchomość: Ostateczny wyznacznik
To zdecydowanie najważniejszy objaw. Nie powinieneś być w stanie wyczuć, że masz implant dentystyczny, trzymając go w ręku, ponieważ zdrowy implant, podobnie jak naturalny ząb zakotwiczony na stałe, powinien być całkowicie sztywny.
Jeśli uda ci się poruszyć implant językiem lub palcem, a przy tym odczuwasz lekkie przesunięcie podczas żucia, oznacza to, że osseointegracja się nie powiodła. Podpora kości zaniknęła. Dentysta Polen Akkılıç i jej zespół protetyczny bardzo często słyszą od pacjentów, że mylą luźną koronę z luźnym implantem. Zadaniem dentysty jest natychmiast rozróżnić te dwie sytuacje—luźna korona to szybka naprawa; luźny implant to sytuacja awaryjna.
2. Peri-implantitis: „Choroba dziąseł” implantów
Zęby cierpią na zapalenie przyzębia, podczas gdy implanty mogą zachorować na peri-implantitis. To szkodliwe i destrukcyjne zapalenie wywołane przez nagromadzenie bakterii przy linii dziąsła.
- Tkanek wokół implantu wygląda bardzo na czerwono, opuchnięcie lub podrażnienie w porównaniu do normalnych różowych dziąseł.
- Podobnie jak naturalne zęby, rzadko widzisz krew podczas szczotkowania miejsc implantu. Jeśli nadal widzisz „róż” w umywalce po czyszczeniu wokół implantu, oznacza to, że choroba jest aktywna.
3. Recesja dziąseł i eksponowane śruby
Gdy dziąsła się cofają, stopniowo stają się widoczne śruby tytanowego wkładu, co sugeruje, że pod powierzchnią miała miejsce poważna utrata kości.
Porównanie czasów trwania porażki
Stworzyliśmy tę porównawczą tabelę, aby dać Ci wizualną reprezentację momentów, gdy ryzykujesz każdym z tych problemów, na podstawie naszych obserwacji w naszej klinice w Stambule .
| Cecha | Pierwsza faza porażki (Okres osseointegracji) | Późna faza porażki (Faza utrzymania) |
| Czas | 0 do 6 miesięcy po operacji | Lata po prawidłowym funkcjonowaniu |
| Główny czynnik sprawczy | Trauma chirurgiczna, słaba jakość kości, natychmiastowe zakażenie, niekontrolowana cukrzyca. | Peri-implantitis (bakterie), przeciążenie zgryzu (problemy z siłą gryzienia), palenie. |
| Nivea bólu | Często ostry, pulsujący, utrzymujący się. | Najczęściej bezbolesny aż do zaawansowanych stadiów. |
| Objawy radiograficzne | Na zdjęciu rentgenowskim pojawia się ciemna linia między implantem a kością. | Widoczne „kraterowe” zanikanie kości wokół szyjki implantu. |
| Wynik | Zazwyczaj wymaga usunięcia implantu i przeszczepu. | Można go czasami uratować poprzez agresywne czyszczenie, jeśli zostanie wykryty wcześnie. |
Krytyczne pytania dotyczące zdrowia i trwałości implantu
Nie. W żadnym wypadku pomyślnie zintegrowany implant dentystyczny nie powinien się czuć luźny. Jakikolwiek odczuwalny ruch wskazuje na to, że więź kości została zerwana. Jeśli czujesz ruch, natychmiast przestań żuć po tej stronie i skontaktuj się z dentystą. Kontynuowanie ruszania nim tylko zniszczy pozostałą kość szczęki, utrudniając przyszłą wymianę.
Tak, ale czas jest tkankami. Jeśli wykryje się ją na najwcześniejszym etapie (zwanym peri-implant mucositis, kiedy na odczucia są tylko dziąsła), poprawa higieny i profesjonalne czyszczenie mogą odwrócić ten stan. Gdy postępuje do prawdziwego peri-implantitis z utratą kości, musimy zastosować bardziej intensywne protetyczne procedury czyszczenia lub terapię laserową, aby powstrzymać utratę kości.
To bardzo częste pytanie. Tytanowy pręt nie ma nerwów, więc nie może odczuwać bólu. Jednak tkanki kości i dziąsła wokół niego zdecydowanie tak. Ból po latach zwykle oznacza, że tkanki wokół są zapalne z powodu zakażenia lub kość mikrokruszy się z powodu nadmiernego ucisku zgryzowego (bruksizm).
„Gwarancja” to mocne słowo, ale jest to największy dobrowolny czynnik ryzyka. Nikotyna zwęża naczynia krwionośne, pozbawiając kość i dziąsła tlenu niezbędnego do gojenia i walki z bakteriami. Palacze doświadczają znacznie wyższych wskaźników peri-implantitis.
Nie „czekaj i obserwuj”. Utrata kości wokół niepowodującego implantu może postępować bardzo szybko. Skontaktuj się z lokalnym dentystą na natychmiastowe zdjęcie rentgenowskie (periapikalne). Jeśli byłeś leczony w Lema Dental Clinic, natychmiast skontaktuj się z naszymi koordynatorami pacjentów, aby nasz zespół chirurgów mógł zdalnie przejrzeć Twoją sytuację i doradzić kolejne kroki, czy to lokalna opieka, czy powrót do Turcji.
- Derks, J., & Tomasi, C. (2016). Zdrowie i choroby wokół implantu. Przesiewowa analiza współczesnej epidemiologii. Journal of Clinical Periodontology, 43(S13), 504–526.
- Esposito, M., Hirsch, J. M., Lekholm, U., & Thomsen, P. (1998). Czynniki biologiczne przyczyniające się do niepowodzeń osseointegracji implantów stomatologicznych. (I). Kryteria sukcesu i epidemiologia. European Journal of Oral Sciences, 106(1), 527–551.
- Heitz-Mayfield, L. J. (2008). Choroby wokółimplantowe: diagnostyka i wskaźniki ryzyka. Journal of Clinical Periodontology, 35(S8), 292–304.
- Jemt, T., & Häger, P. (2006). Wczesne, całkowite porażki stałych protez na implantach w bezzębnym maxilarze: analiza 3-letnia 17 kolejnych pacjentów z klasterowym niepowodzeniem. Clinical Implant Dentistry and Related Research, 8(2), 77–86.
- Schwarz, F., Derks, J., Monje, A., & Wang, H. L. (2018). Peri-implantitis. Journal of Periodontology, 89(S1), S267–S290.
