Tandgoud is een medisch legering, meestal gelijkwaardig aan 10–18 karaat, niet puur goud.
Tandpatiënten die door de deuren van Lema Tandheelkundige Kliniek hier in Turkije binnenstappen, vragen vaak naar “goudtanden” met een combinatie van nieuwsgierigheid en nostalgie. Sommigen stellen zich 24-karaats puur goudblokjes voor die in een bankkluis worden bewaard, terwijl anderen zich zorgen maken over hoe het eruit zal zien. De waarheid is dat tandgoud nooit “alleen goud” is. Het is een zeer verfijnd metallurgisch werk dat is gemaakt om de meest moeilijke omgeving van het menselijk lichaam te kunnen doorstaan: je mond.
Waarom is 24K goud niet het antwoord?
Je zou kunnen vermoeden dat het puurst goud – 24-karaat – het beste gebruikt wordt voor een kroon of inlay. Gewoonlijk zou dat het geval zijn. Maar in een klinische opzet is puurgoud bijna waardeloos. Het is gewoon veel te zacht. Als professor Dokter Coşkun Yıldız een 24k goud kroon op je molaar zou plaatsen, zou zelfs het kauwen op een stuk vlees het metaal in een paar weken doen vervormen.
Goud moet worden versterkt om functioneel te zijn. Doen we door een legering te maken — een mengsel van goud en andere edelmetalen zoals platina, palladium en zilver.
De zoete plek: 16-Karaat tot 18-Karaat
Bij Lema Tandheelkundige Kliniek, gebaseerd op onze ervaring, denken wij dat het beste tandgoud meestal tussen 16 en 18 karaat ligt. Met andere woorden, de goudinhoud bedraagt ongeveer 60% tot 75%.
Waarom deze specifieke range? Het biedt een perfect evenwicht. Het is voldoende zacht zodat een tandarts het kan “polijsten” (zorgvuldig aanpassen) om een strakke afdichting met je natuurlijke tand te creëren, waardoor nieuwe cariës worden voorkomen. Aan de andere kant is het voldoende sterk om het bitdruk te weerstaan van honderden ponden per vierkante inch. Tandarts Polen Akkılıç en haar team legt het vaak uit aan patiënten als de “Goldilocks” van materialen voor restauratie – niet te hard, niet te zacht, maar precies goed om lang mee te gaan.
Categoriseren van de “Gouden Standaard”
De American Dental Association (ADA) gebruikt niet echt “karaat” om deze metalen te classificeren. In plaats daarvan kijken we naar de “Nobiliteit” van de legering.
| Soort legering | Goudinhoud | Andere metalen | Best voor gebruik |
| High Noble | Minimaal 40% Goud | Platinaa, Palladium, Zilver | Langdurige kronen en bruggen |
| Nobel | Minimaal 25% Edelmetaal | Palladium, Zilver, Koper | Kosten-efficiënte duurzaamheid |
| Basis Metaal | Minder dan 25% Edelmetaal | Nikkel, Chroom, Kobalt | Zelden gebruikt bij Lema vanwege allergierisico’s |
De “Slijtage” factor: Een geschenk aan je andere tanden
Het is bijna alsof goud in de mond niet wordt besproken omwille van goud alleen, maar meer vanwege de voordelen die het brengt voor de tegenoverliggende tanden. Een keramische of zirconia kroon is als een diamanten ring: het krast glas. Omdat zirconia zeer hard is, kan het je natuurlijke tanden aan de tegenoverliggende zijde afschuren.
Goud is een ander verhaal. De slijtage-eigenschappen ervan lijken erg op die van menselijk glazuur. Het is als een kussen voor je kaak. Uiteindelijk zal het goud zachtjes meegeven aan je beet, en na verloop van tijd wordt het steeds comfortabeler. Doctor Professor Coşkun Yıldız houdt hier veel rekening mee wanneer hij bruxisme-patiënten behandelt.
Waarom Turkije kiezen voor goudrestauraties?
Lema Tandheelkundige Kliniek biedt je waarschijnlijk niet alleen de technische perfectie van ons laboratorium, maar ook de mogelijkheid om je restauratiewerk in Turkije te laten doen. Het gaat om het hebben van eersteklas kwaliteitsmaterialen tegen kosten die niet buitensporig zijn, zoals in de duurste regio’s van West-Europa of de VS. Een goud-inlay, wanneer door ons vervaardigd, is niet zomaar een vulling; het is een volledige levensduur-restauratie die tot 30-40 jaar meegaat met de juiste onderhoud.
FAQ: Veelgestelde vragen over tandgoud
Hoewel het een warme, gele tint heeft, is het een legering en zal het dus niet zo “fel” zijn als een trouwring. Het gloeit eerder subtiel en verfijnd. In feite gebruiken we het meestal alleen voor de achterste kiezen, waar het niet zichtbaar is wanneer je lacht, maar het biedt de grootste sterkte.
De vraag blijft een vrij algemene zorg! Nee, het antwoord is dat de metalen inhoud van de enkele kroon veel te klein is om tegenwoordig beveiligingsscanners te activeren. Je kunt na je tandheelkundige behandeling in Turkije zonder zorgen naar huis reizen.
Het is niet per se een “beter” keuze, maar wel “anders.” Zirconia is ongetwijfeld het mooist — het verschilt nauwelijks van een echte tand in uiterlijk. Aan de andere kant, goud is het meest duurzame materiaal en ook het meest zacht voor de tegenovergestelde tanden. We maken de beslissing op basis van jouw specifieke beet en de locatie van de tand.
Er wordt gezegd dat allergieën voor puur goud bijna niet bestaan. Maar sommige “basismetaal”legeringen van lagere kwaliteit kunnen nikkel bevatten. Bij Lema zetten Tandarts Polen Akkılıç en haar team zich in om te werken met hoognoble legeringen als eerste keuze, om het ontstaan van ontstekingsreacties die vrij vaak voorkomen bij goedkope metalen, te voorkomen.
Net als een natuurlijke tand. Hoewel goud niet corrodeert of oxideert, kan de tand eronder nog steeds decimeren aan de tandvleesrand. Je moet regelmatig poetsen en flossen, en tijdens je jaarlijkse controle bekijken we de bestaande randen.
- Anusavice, K. J., Shen, C., & Rawls, H. R. (2012). Phillips’ Science of Dental Materials. Elsevier Health Sciences.
- Donovan, T. E., & Cho, G. C. (2004). Hedendaagse evaluatie van goudfolie als restauratiemateriaal. Journal of the California Dental Association, 32(10), 819-825.
- Kelly, J. R., & Nishimura, I. (2008). Richtlijnen op basis van wetenschap voor het maximaliseren van de levensduur van kronen en vaste bruggen. Journal of Prosthodontics, 17(5), 380-391.
- Knosp, H., Holliday, R. J., & Schnetzer, M. (2003). Goud in de tandheelkunde: legeringen, gebruiken en prestaties. Gold Bulletin, 36(3), 93-102.
- Wataha, J. C. (2002). Legeringen voor prothetische restauraties. Journal of Prosthetic Dentistry, 87(4), 351-363.
