Hoog-nobel goud weerstaat het tarnishen.
Voor meer dan een paar eeuwen heeft goud gediend als de “gouden standaard” in restauratieve tandheelkunde vanwege de hoge duurzaamheid in tegenstelling tot slechts uiterlijk, dat enkel glans is. Desalniettemin is een van de meest voorkomende angsten van patiënten die naar onze kliniek in Turkije komen dat de glanzende uitstraling onvermijdelijk verloren gaat, zwart wordt of een doffe patina krijgt.
Het korte antwoord is dat goud niet tarnished raakt. Maar het feit is dat we nooit puur 24-karaats goud in de mond van een patiënt plaatsen. Puur goud is gewoon te zacht voor menselijke kauwing, die druk van duizenden ponden genereert. Om een restauratie te bereiken die aan de volgende generatie kan worden doorgegeven, maken we gebruik van tandmetaallegeringen.
Bij Lema Tandheelkundige Kliniek waarderen we het concept van volledige eerlijke onthulling van de materialen waaruit je glimlach bestaat zeer. Het begrijpen van de chemie van je tandheelkundige werk is zo’n belangrijke fase dat het resulteert in gezonde tanden voor je hele leven.
Tandgoud: niet zo simpel “Gewoon” Goud
Voor bijvoorbeeld, een gouden kroon die gedragen wordt, zou gemakkelijk door de vingers geformuleerd worden als Play-Doh in geen tijd. Dus, Professor Doctor Coşkun Yıldız gebruikt het voorbeeld van goud dat “versterkt” moet worden door het te mengen met andere nobele metalen zoals platina, palladium en zilver om de resulterende legering in goede staat te houden.
Desalniettemin, laten we dieper ingaan op hoe chemie hier werkt. Goud, dat chemisch inactief is, verandert daardoor zijn eigenschappen niet door contact met zuurstof of zuren die in de mond aanwezig zijn; echter, de metalen die aan de legering worden toegevoegd, gedragen zich soms anders. Een tandkroon die een hoog gehalte koper of zilver bevat, kan na langdurig gebruik onderhevig zijn aan lichte oxidatie van het oppervlak. Meer uitleg over dit fenomeen is te vinden op de volgende manier: het is niet de tandbederf, maar eerder een oppervlakkige chemische reactie vergelijkbaar met het verlies van glans bij een oude munt.
Hoog-nobel Metaal vs. Basismetaal: Lema’s Ervaring
Op basis van onze praktische ervaring bij Lema Tandkliniek, is de “tarnish” die patiënten proberen te vermijden een probleem dat sterk gerelateerd is aan het gebruik van lage kwaliteit, basismetalen legeringen die bijna stiekem worden gebruikt. Sommige andere klinieken gebruiken “goudkleurige” metalen, die in feite hoog-nickel of chroom bevatten. Deze componenten worden snel geoxideerd en veroorzaken vaak een donkere en onaantrekkelijke lijn bij het tandvlees.
Chirurg Polen Akkılıç en haar team vertrouwen op hoog-nobele legeringen. Deze combinaties bestaan uit minstens 60% nobel metaal (goud, platina, palladium), inclusief minstens 40% puur goud. Het goud fungeert dan als een schild voor de andere metalen, waardoor de mogelijkheid dat de kleur verandert tot een niveau dat het opmerklikbaar is, sterk wordt verminderd.
Vergelijking Legering Stabiliteit en Kleur Risico
Het selecteren van de meest geschikte legering omvat het afwegen van factoren zoals sterkte, kosten en hoe het er na verloop van tijd uit zal zien. Dit is een vergelijkend overzicht van de verschillende keuzes in relatie tot of ze van kleur veranderen in de loop van de tijd of niet:
| Type Legering | Goudgehalte | Tarnish-weerstand | Kleurstabiliteit op lange termijn |
| Hoog nobel (Geel) | >40% Goud | Uitzonderlijk Hoog | Blijft decennia lang schitterend |
| Nobel (Wit/Zilver) | <40% Goud | Hoog | Kan na 15+ jaar licht dof worden |
| Basismetalen (Goud-geverfd) | 0% Goud | Laag | Waarschijnlijk grijs of zwart worden |
| Lema Op Maat Legering | Geoptimaliseerd | Hoogst | Gegarandeerde klinische stabiliteit |
Factoren die de Glans “Dimmen”
De vraag blijft bestaan: als het metaal stabiel is, waarom lijken sommige gouden tanden er “anders” uit te zien na vijf jaar? Vaak is wat een pati\ënt waarneemt als tarnish, eigenlijk een film van biofilm of oppervlaktevlekken.
Stel je een gouden kroon voor als een luxe sportwagen. De lak (de goud) behoudt zijn oorspronkelijke kleur, maar als het wordt blootgesteld aan zand, zout en stof (plaques en koffiestains), ziet het er dof uit. Daarnaast, omdat goud zachter is dan porselein, kan het ook microscopische krassen krijgen van schurende tandpasta’s. Deze kleine krassen veranderen de manier waarop licht wordt gereflecteerd, waardoor de tand minder “glanzend” lijkt vergeleken met toen deze in onze kliniek in Turkije werd geplaatst.
Onderhoud voor een “Gouden” Levensduur
Chirurg Polen Akkılıç en haar team bevelen een specifieke verzorgingsroutine aan voor goudrestauraties. Het gebruik van een niet-schurende, fluoride-rijke tandpasta en een zachte tandenborstel zorgt ervoor dat je de glans van je kroon niet “schuurt”. Regelmatige professionele reinigingen bij Lema Tandheelkundige Kliniek stellen ons in staat om het goud voorzichtig opnieuw te polijsten, waardoor de oorspronkelijke spiegelglans wordt hersteld zonder metaal te verwijderen.
FAQ: Directe Inzichten van Onze Chirurgen
Het feit is dat een hoogwaardige, hoog-nobel kroon nooit zwart zal worden. Als je zwart worden ziet, is dat meestal een teken dat de kroon gemaakt is van een basislegering of dat er significante tandbederf aan de rand is waar de kroon de tand ontmoet.
Goud is niet-porieus, dus het neemt vlekken niet op zoals natuurlijk glazuur of oude composietvullingen. Echter, een ‘film’ van tabak of koffieresten kan op de goudlaag blijven liggen. Een professionele tandreiniging verwijdert dit snel.
Dit gebeurt meestal bij ‘witte goud’ legeringen. Na jaren intensief poetsen kunnen de gele goudatomen op het oppervlak slijten, waardoor de wittere palladium of zilver onderlaag zichtbaar wordt. Het is nog steeds een gezonde kroon, slechts een kleurverandering.
We kunnen er geen goud op schilderen terwijl deze in je mond is, maar we kunnen het professioneel polijsten tot een hoge glans. In de meeste gevallen geeft een klinisch polijst van 10 minuten het weer als nieuw.
Bij Lema gebruiken we vaak hogere kwaliteit legeringen dan de standaard ‘verzekeringsklasse’ metalen die elders worden gebruikt. We betrekken onze materialen wereldwijd om te zorgen dat ze voldoen aan de strengste biocompatibiliteits- en tarnish-resistentiestandaarden.
- Anusavice, K. J., Shen, C., & Rawls, H. R. (2012). Phillips’ Science of Dental Materials. Elsevier Health Sciences.
- Givan, D. A. (2002). Precious metals in dentistry: Alloys and their uses. Dental Clinics of North America, 46(4), 721–736.
- Knosp, H., Holliday, R. J., & Schnorr, R. (2003). Gold in dentistry: Alloys, uses and performance. Gold Bulletin, 36(3), 91–102.
- Wataha, J. C. (2002). Alloys for prosthodontic restorations. Journal of Prosthetic Dentistry, 87(4), 351–363.
- Powers, J. M., & Wataha, J. C. (2013). Dental Materials: Properties and Manipulation. Mosby.
